Afrodyta
Afrodyta w mitologi greckiej to bogini miłości, kwiatów, piękna, pożądania i płodności. Jej odpowiedniczką w mitologi rzymskiej jest Wenus. Afrodyta to jedno z głównych bóstw Panteonu greckiego. Roztacza opiekę nad kochankami i ucieleśnia zmysłowe piękno, któremu każdy musi ulec. Według jednej z wersji miała powstać z piany morskiej na Cyprze, zroszonej krwią okaleczonego boga nieba, Uranosa. Zaś według innej, była córką Zeusa i Dione, boginią miłości zmysłowej, powszechnie spotykanej (Afrodyta-Pandemia). Według kolejnej wersji córka Uranosa i Hemery. Była żoną Hefajstosa, ale epizod z Aresem świadczy, że nie była zbyt wierna (z tego związku zrodzili się Dejmos, Fobos, Harmonia, Eros i Anteros). Hefajstos ukrył w łożu pułapkę z mocnej, lecz niezauważalnej, metalowej sieci i schwytał w nią Afrodytę z Aresem. Z innych związków była matką Harmonii i Erosa (z Aresem) i Eneasza (z Anchizesem). Jako boginię miłości obdarzano ją specjalnymi epitetami, np. Kallipygros- „O Pięknych Pośladkach”, Morfo- „Kształtna”, Ambologera- „Opóźniająca Starość”. W Koryncie była nawet świątynia prostytutek. Jej atrybutami były: rydwan zaprzężony w gołębie, róża, oraz mirt.
Tagi: bogini grecka, bogini miłości, bogini piękna, bóstwo
